Audycja V Andrzeja Krzanowskiego

Link do wideo na platformie vod.pl (TVP Kultura):

https://vod.tvp.pl/video/opera-i-balet,audycja-v-andrzeja-krzanowskiego–warszawska-jesien-2018,44536709

Prawykonanie: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia – 9.09.2018
Premiera: ATM Studio, Festiwal Warszawska Jesień – 23.09.2018

Audycja V to kompozycja wokalno-instrumentalno-sceniczna autorstwa Andrzeja Krzanowskiego. Ten przedwcześnie zmarły, wybitny śląski kompozytor pozostawił swoje nowatorskie dzieło w rękopisie. Audycja V nie ma w polskiej literaturze muzycznej odpowiednika. Krzanowski skomponował ją w 1977 roku, w wieku zaledwie 26 lat. Powstało dzieło sumujące jego wcześniejsze doświadczenia w łączeniu różnych sztuk. Autor o swojej kompozycji mówił, cyt.: „Ja to tak sobie nazywam meta-operą, ponieważ jest to zupełne przekształcenie wszystkich dotychczasowych walorów i wartości tradycyjnej opery”. W utworze dokonuje się synteza sztuk sztuk plastycznych, poezji, dramatu i filmu. [1] Pomimo kilku prób wykonania V Audycji przez kilka dekad utwór musiał czekać na swoje prawykonanie sceniczne. Doszło do niego w roku 2018, 9 września w sali koncertowej Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach oraz 23 września w studiu ATM w Warszawie w ramach Festiwalu Warszawska Jesień.
Audycja V w warstwie formalnej przekracza ramy tradycyjnego koncertu, widowiska teatralnego, poematu choreograficznego, projekcji multimedialnej; stanowiąc swoistą metaformę łączącą słowo, dźwięk, światło, taniec, multimedia, elementy happeningu i interakcję z publicznością. Również aparat wykonawczy utworu jest bardzo złożony: aktorzy, sopran solowy, chór kameralny, orkiestra podzielona na kilka grup, tancerze, mim, wielokanałowa warstwa elektroakustyczna. W składzie zespołu odpowiedzialnego za multimedia byli: Marian Oslislo, Krzysztof Zygalski oraz Tomasz Strojecki. Osobiście pełniłem rolę operatora kamery na planie (plener i studio), wykonałem postprodukcję oraz montaż. Podczas koncertów, byłem odpowiedzialny za odtwarzanie ścieżek wideo według zapisu w partyturze, ich synchronizację z dźwiękiem oraz działaniami aktorów na scenie. Treść wizualna była prezentowana na trzech ekranach o różnych proporcjach i nietypowym, skośnym ułożeniu. Na każdym z nich wyświetlane były inne treści. Projekcja trwała 50 min.

[1] tekst: Magdalena Stochniol
http://www.warszawska-jesien.art.pl/wj2018/program-i-bilety-2018/utwory/793020703